«

Jul 23

4D Blog; En nu nagenieten?

Dag 3 starte beter als dag 2. Ik had nu andere schoenen aan en ie hebben niets iets meer ruimte bij de tenen. Precies wat nodig was want daar zat het grootste probleem. Nu was het ook zo dat ik weer extra blaren had gekregen op de hak dus ook niet echt fijn. Maar die had ik doorgeprikt en netjes verzorgt.

Ik neem regelmatig pauze en het lopen gaat me goed af. Wel wat last van de pijntjes. De temperatuur is wel weer erg hoog. Maar met een handdoekje gedoopt in koud water in de nek en mijn petje ook in koud water gedoopt gaat het goed, zou hou je het hoofd koel 😉 .

De zevenheuvelen weg was wel heel anders dan ik me van vroeger kan herinneren. De weg is dan niet echt anders maar het staat nu camper aan camper en party tent aan party tent. Vroeger stonden hier tuinstoeltjes en soms een parasol. De wereld is wel een heel stuk rijker geworden in de 25 jaar.

Als ik dag 3 aankom dan loop ik nog aardig maar de voeten zijn flink gevoelig. Harry loopt het laatste stukje met me mee en dan gaan we meteen met de trein terug naar Elst. Hier eten we dan gezamenlijk wat van de frietzaak en dan vertrekt Harry weer naar huis. Ik ben zo moe dat ik het blogje maar vergeet en naar bed ga.

Dag 4 bij het opstaan voel ik me mentaal goed maar de voeten doen veel pijn. Ik kan moeilijk lopen en het is voelt allemaal niet goed. Ik ben wat langzamer en denk er nog eens over na. Toch maar naar het station lopen en kijken of ik de trein nog haal en zo niet dan terug en naar bed.

Ik haal de trein met gemak en het lopen gaat al weer iets makkelijker. Na de start gaat het snel bergafwaarts. Het gaat allemaal erg langzaam en de man met de hamer hakt er enorm in. Na 9 km pak ik mijn kopje koffie en ga op de stoel zitten. Ga ik nog verder?? Goede vraag ik ben het zat, ik zie het niet meer zitten. Ik dommel wat weg en als ik weer wakker wordt voel ik me weer wat gesterkt. Het was een langere pauze maar ik ben toch weer gemotiveerd om een stukje verder te lopen.

Dan weer verder en het lopen gaat aardig, wel langzaam, maar zolang dezelfde mensen mij telkens weer inhalen geloof ik dat het allemaal wel meevalt.

Dan komt de regen. Wat een water kan er toch vallen. Ik schuil eerst met de regenjas aan en als het dan minder wordt ga ik weer lopen. Ik neem even wat te eten bij een eettentje waar ik dan ook even lekker droog zit. Dan weer verder.

Even later barst het dan weer in volle hevigheid los. Ik ga onder een party tent staan maar die staat al zo vol dat er eigenlijk niemand meer bij kan. Ik win toch 😉 . Als het weer minder wordt ga ik weer verder en loop ik Grave in. Daar gaat het weer harder en loop ik al flink te soppen in de schoenen. Die sport schoenen lopen dan wel erg lekker maar iedere druppel gaat er dwars doorheen.

In het dorp ga ik even staan schuilen bij een stel mensen die daar feest aan het vieren zijn. Wel leuk want je hebt dan ook meteen een gesprek met die mensen. Als het weer minder wordt ga ik weer verder. Het klaart op en de zon begint weer te schijnen.

Het zonnetje was ook wel erg nodig want ik was ijskoud geworden van de regen. Ik heb dan wel een goede regenjas maar de broek was doorweekt en het was echt koud geworden. Het zonnetje maakte het snel goed. De warmte was terug en de kleding droogde snel. Zelfs de schoenen droogden goed.

Bij Cuijk bereikte ons het bericht dat de koning er zou zijn. Niet dat ik daar zo op zit te wachten maar het is leuk. Maar toen ik bij de ponton brug aankwam was de vogel al gevlogen. Dit is overigens wel een van de leukste stukjes op de route vindt ik. Erg gezellig en die ponton heeft wel wat.

Aan de andere kant van de maas aangekomen ga ik eerst weer een rust pakken. Een lange rust want daarna wil ik eigenlijk niet meer rusten en inmiddels heb ik die eikel met die hamer weg weten te jagen. Het gaat lukken, nog 12 km te gaan.

Dit laatste stuk loop je ook makkelijker. Er staan continue mensen langs de kant en het is 1 groot feest tot aan de wedren in Nijmegen. Bij het Radbout staat Harry en die loopt de laatste kilometers met me mee. Onderweg zouden we nog vrienden tegenkomen maar die missen we. Na de finish zien we ze alsnog en eten we samen een ijsje. Heerlijk een traditie die we iedere dag hebben gehad en het is een lekkere beloning na 50 km wandelen.

We zitten aardig lang en het valt me op dat ik nu niet eens zo vreselijk moe ben terwijl ik dat de eerdere avonden wel was. Misschien omdat het erop zit en ik niet het vooruitzicht heb dat ik morgen nog weer 50 km zou moeten lopen. Dat zou ook niet meer gelukt zijn trouwens. We lopen dan (of moet ik zeggen strompelen…) dan weer naar het station. Op de ramblas nemen we dan nog wat te eten bij een foodtruck. Dit keer smaakte dat prima al blijven de prijzen wel echte evenementen prijzen….

We pakken de trein terug en dan nog even uitchecken bij Hotel Regenboog. Schoonmoeder bedankt voor al haar zorgen en naar huis. Daar wonder boven wonder nog een tijdje op de bank gehangen en dan naar bed.

Zou ik het nu nog een keer doen? Ik heb nu de zesde keer gelopen. De eerste 2 keer was 4 en daarna 3 keer 50 km. Nu weer 50 km en ik merk dat ik wat ouder ben en gewoon niet in de super goede gezondheid die ik had toen ik zo jong was. De eerste keren waren toch al weer ruim 25 jaar geleden. Ik zal dus zeker geen 50 km meer lopen. Ik vindt het voor mij te ver en ben heel blij dat ik het nu gehaald heb. Het was zeker voor mij de zwaarste vierdaagse die ik ooit gelopen heb. Als ik nog weer eens ga lopen, en dat sluit ik niet uit, zal het 40 of 30 zijn. 40 kan ik over 2 jaar lopen met een medaille dus misschien dan weer een nieuwe blog 😉 .

Nu dus nagenieten. Die pijntjes zullen nog wel een paar dagen blijven maar dan zijn die snel vergeten en heb ik de 100ste vierdaagse succesvol gelopen!!

Bedankt allemaal voor jullie reacties op de blog, facebook, de app van de vierdaagse, en de appjes en telegrammetjes. Het heeft me zeker gesterkt !!!

3 comments

  1. Natalja

    Wauw wat een belevenis!! Ik heb gezegd eens maar nooit weer.. Dit verhaal, de hele blog, tja dan kriebelt het wel een beetje.. Super gedaan en wat een doorzettingsvermogen!! Mag je heel trots op zijn!!

  2. Paula

    Toppie, gefeliciteerd nogmaals.
    Kan me heel goed voorstellen dat het heel zwaar was vooral met die hoosbuien, gelukkig doorgezet.
    Leuk dat Harry de laatste km. heeft meegelopen.
    Tot gauw xxxx

  3. Marlous

    Gefeliciteerd Jaap!
    Hartstikke goed dat je zo doorgezet hebt. Wat een zware dag was die laatste dag, maar dan wil je het toch afmaken ook.
    Fijn dat het er nu opzit en dan nu maar lekker nagenieten

    xxx Marlous

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>